احمدی نژاد و قطعنامه سوم

چند روز پیش به این جوک نسبتا قدیمی بر خوردم :

یک روز یه آقایی در حضور خانوادش بادی در می کنه. اعضای خانواده اش شروع می کنند از ته دل خندیدن.

طرف اشک تو چشماش حلقه می زنه می گه : خدایا این شادی رو از خانواده من نگیر!

با خودم فکر کردم این جوک - مستقل از بامزه بودن یا نبودن - چقدر مصداق های جالبی در جامعه ما دارد. یک نفر بادی در می کند و بقیه برایش سوت و کف می زنند و خواه ناخواه تاییدش می کنند. کسی هم نیست که بگویدش: پدر جان، ادب و فرهنگت کجاست؟

شما چه فکر می کنید؟ اگر - بر خلاف من - فکر می کنید این لطیفه مصداق های زیادی در کشور ما ندارد، واکنش فردای احمدی نژاد و اطرافیانش را به قطعنامه سوم ببینید!

و کار او هم درست مثل این لطیفه از ریشه خراب است! در دو قطنامه اول تنها عکس العمل رییس جمهور تمسخر قطعنامه ها بود و اطرافیانش هر کدام به طریقی او را حمایت کردند. فردا هم بعید می دانم واکنشی جز یک لبخند تمسخر آمیز از او ببینیم و احتمالا باز هم حمایت های بدون فکر اطرافیانش او را تایید خواهد کرد.

پ ن، نوشت خودمونی تر : طرف داره گند می زنه به مملکت، ملت هم یا دارن واسش کف می زنن یا بهش می خندن. یکی نیست یه تلنگر (لگد!) حسابی بزنه بهش که پدرجان! گند زدی (ریدی) به مملکت رفت! می خندی؟!

پ ن 2: قطنامه سوم، یعنی یک قدم دیگر به جنگ یا هر مکافات احتمالی دیگری نزدیکتر شدیم. خدیا این شادی را از دولت مردان ما نگیر، از مردم بیچاره ما هم!

بعد از تحریر :

برخی دوستان این پست مرا تعبیر کرده اند به حمایت من از سیاست “سکوت، کوتاه آمدن از حقوق مسلم، ذلت در برابر ابر قدرتها و …”. خواستم بگویم ابدا چنین منظوری ندارم و نخواهم داشت. من چه در ایران زندگی کنم و شناسنامه ایرانی داشته باشم، چه در آمریکا (!)، بدون تردید حامی تمامیت ارزی و حقوق مسلم کشورم خواهم بود. مساله ای که به آن پرداخته ام بی نزاکتی سیاسی آقای رییس جمهور است. به این معنی که ایشان به جای در نظر گرفتن راهکار های مناسب و سیاست های صحیح، به تمسخر نهاد های بین المللی چون شورای امنیت، سازمان ملل و .. می پردازد و قعطنامه ها را بی اهمیت می نامد و… نیازی به گفتن نیست که چنین سیاست خارجی ای بارها امتحان خود را پس داده و نتایج آن را در کشورهایی چون عراق به وضوح دیده ایم. بحث ترس از جنگ افروزی و زور بازو نشان دادن ابر قدرت ها نیست. بحث از دست دادن حمایت همه جهانیان است. آن گروه اندکی که هم اکنون از ما حمایت می کنند وقتی دنیا را در مقابل ما و منافع خود را در خطر ببیند پا پس می کسند و آن وقت علی می ماند و حوضش! تاریخ آنهایی را که با بی فکری و رفتار نسنجیده به اقتدار ملی ما خدشه وارد می کنند، هرگز نخواهد بخشید.