خبر بسیاری خوبی ساعتی است که منتشر شده است. احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی سه دانشجوی دانشگاه صنعتی امیرکبیر از شش مورد اتهامی در دادگاه عمومی تبرئه شده و شنبه آزاد می شوند.
پیش از هر چیز به این دوستان٬ خانواده ایشان و همه دوستداران جنبش دانشجویی٬ تبریک فراوان عرض می کنم.
اکنون لازم می دانم توجه تان را به چند نکته در این خصوص جلب کنم:
۱) به تازگی حدودا ۳۰ دانشجوی دیگر بازداشت شده اند که امیدوارم آنها نیز هرچه سریعتر آزاد شوند. نباید از پیگیری وضعیت آنان غافل شویم. خصوصا که امروز خبر رسید یکی از آنها اقدام به خودکشی نموده و حال او وخیم گزارش شده است.
۲) با توجه به تبرئه ناگهانی این دوستان - بدون اینکه مصاحبه رسوا کننده ای (تحت فشار) از آنان ضبط و پخش شود و یا اتهام جدیدی برایشان مطرح گردد و هر نوع حرکت مشابه این - بازداشت آنها به چه هدف می تواند صورت گرفته باشد؟ آیا هزینه ای که دولت برای بازداشت آنها پرداخت کرد بسیار سنگین تر از هزینه معمول برای ساکت کردن چند دانشجوی معترض نبود؟ و چنین پروژه برنامه ریزی شده ای چرا و به چه هدفی صورت گرفت که هیچ چیز جز یک رسوایی برای دولت و وزارت خانه مربوطه باقی نگذاشت؟
۳) نقش دگر اعضای جنبش دانشجویی در این آزادی قابل انکار نیست. بدیهی است که اگر در هر تجمع٬ روزنامه٬ وبلاگ و … اسامی این چند نفر تکرار نمی شد٬ امکانات دولت برای فشار بر آنان بیشتر می بود. لذا برای آزادی ۳۰ نفر دیگر نیاز به تلاشی ویژه از طرف دانشجویان خواهد بود٬ چنین تلاشی جز با اتحاد کلیه اعضای جنبش دانشجویی میسر نخواهد شد. جدایی و درگیری اندیشه های چپ و لیبرال در چنین شرایطی می تواند به منزله سم برای جنبش دانشجویی٬ خصوصا دانشجویان در بند باشد.
۴) انتخاب این زمان خاص برای آزادی این دانشجویان نمی تواند بی دلیل باشد. به نظر من این اتفاق بخشی از یک سناریوی برزگتر برای تطهیر کردن رییس جمهور است. آقای احمدی نژاد در ابتدای این هفته از طریق تلویزیون با مردم گفتگو کرد و از آنان حلالیت طلبید٬ سپس برای انجام فرایض مذهبی به عربستان رفت و اکنون خبر تبرئه دانشجویان به همراه خبر افزایش سهمیه بنزین خودروهای شخصی و همه اینها در آستانه یک انتخابات دیگر!
۵)…
نکات دیگر را شما بگویید!
